by Burhan Qurbani, 2014, 2h03min
Bu filmi değerlendiriyor olmak biraz saçma hissettiriyor. Hem Almanya’nın o dönem ki politik konuları uzak oluşum hem de Almanya’nın bu taraflarını bilmeme rağmen şu an farklı bir ülkeymiş imajı çizmesinden biraz garip hissediyorum bu politik filmi yazarken. Bu aslında Almanya’nın hem dünü hem de bugününün arasında ikisinden de alan ikisine de veren bir olay ya da bir hatıra. Pek çokları için bilindik bir şey bile değil belki bu olay fakat içeriğindeki duygu ve fikir global bir duygunun dışa vurumu. Kibir.
Kibrin filmdeki hali daha belirgin ve daha spesifik bir hali olan ırkçılık fakat onun temelinde de kendini üstün görme olduğundan kibir dedim. Irkçılık çok kötü bir şey. Irkçı olmak ise çok daha vahim bir durum. Bir kere baştan geri zekalılık göstergesi. Bir insanın kendini yetenekleri, bilgi birikimi veya ahlaki gelişmişliği açısından üstün görmesi biraz olsun mantıklı ama bir insanı seçemediği bir şeyden sebep böyle yargılamak ne kadar saçma bir görüştür. Irkçılık içinde doğru barındırmayan bir tema. Nasıl oldu da bugün olduğumuz varlıklar olduk gerçekten şaşırtıcı geliyor. Doğrunun veya yanlışın hayatta kalmaktan ibaret olduğu yerden buraya nasıl geldik.
Bu filmde aslında o saçmalığı, o içinde iyi barındırmayan temayı iyi bir yerden yakalıyor. Bir gençlik ateşi bir, çocuksu salaklık gibi girdiği yerden aslında biz insanların ne kadar işe yaramaz ve kompleks kötülere dönüşebileceğimizi gösteriyor. Alman tarihine hakim olmayınca biraz havada kalması normal hissettirebilir haliyle duygusal yoğunluğunu da bir anda kaybedebilir. Bu açıdan pek evrensel bir film değil. İzlemeden önce en azından bu olaya bir bakış atmak gerekebilir (Sonnenblumenhaus).
Lien ve Stefan çok akıllıca hikaye anlatım tercihleri fakat baba… Baba bu evrensellik kısmında filmin en düşüş yaşayan karakteri. Siyasi ilişkiler kısmını bu adam üzerinden alıyoruz ve Alman olmayan biri için ilginçliğini geçtim pek anlaşılabilir bile değil. Bu üç karakter üzerinden çok derin bir konuyu hepsinden az az taktiğiyle anlatabileceği kadar anlatıyor. Doğru bir seçim diyebiliriz. Oyunculuklar ve sinematografisi bence iyi bir film. Hem renkli kısımda hem siyah beyaz kısımda. Bazı sahneler gerçekten alıp götürücü özelliklere sahip. Oyunculuk tarafında da izleyen olarak karakterlere karşı nefret gibi hisleriniz ortaya çıkabiliyor haliyle oyuncuların bir başarısı olduğu kesin ama ne kadar büyük bir başarı orada soru işaretlerim var. Ayrıca sadece nefret de değil Lien yerine kendinizi kolayca koyabileceğiniz bir karakter ve oyuncu da burada etkili olmuş. Son rahlede lokalliğinden sıyrılamasa da başarılı bir film işte.
73
28.11.2019
Yorum bırakın