by David Fincher, 1999, 2h19min
Kendi kendinin ironisi.
Çok iyi yazılmış be. Yani evet bence kült haline gelerek kendi değerlerinin ve mesajının içine edilmiş, aşırı kapitalize olarak içi boşaltılmış bir ironi haline gelmiş olabilir hatta bunun bir numaralı sebebi filmin ta kendisi de olabilir (kitabın mesajını boşa çıkartarak) ama hala içinde barındırdığı yazım kalitesini kesinlikle koruyor.
Bu film benim için özel bir film değil. Yukarıda da bahsettiğim şekilde ironik olarak bence iyi bir gişe filminden başka bir şey değil. İçindeki anlamlar bu hale gelerek veya getirilerek yenmiş mükemmel bir komedi ve bir açıdan bir güç gösterisi örneği gibi bir tat bırakıyor bende. Bence kült bir film kesinlikle değil, bir aşırı sanatsal kaygılar bütünü de değil. Sadece izlenmesi eğlenceli, sıkmayan bir ürün. Eğer amacı izleyicide bir farklılık yaratmaksa evet bazı şeyleri beni bir şeyler yapmaya itiyor, mesela bir ara kesinlikle orijinal texti okumak gibi ikinci olarak bir ara kallavi bir dayak yemek gibi. Belki bu hallere düşmemiş olsaydı izleyenin hayatını, istediklerini, tüketiciliğini falan sorgulamanı sağlayabilirdi ama bu haliyle değil.
Ne diyeyim ki tebrikler kapitalizm. Seni eleştireni ona çevirip üstünden deli gibi para kazandın helal olsun. Biraz benim yazının da için boş oldu ama öyle göte böyle yarrak diyerek sıyrılıyorum buradan.
72
12.04.2021
Yorum bırakın