by Andrzej Sapkowski – trl. David French, 1996, 01.09.2023
# Olum çok komik bir kitap lan bu. Yanlış anlaşılmasın iyi anlamda komik. Bu komiklik; o yaralı, o ıssız adam Geralt içini, duygularını ve amaçlarını paylaşmak zorunda kalınca bunun yarattığı sürtünme ve tezatlığın tatlı komikliği Kendini hep kapatmış bir adamın açılmak zorunda kalınca yaşadığı sancılar.
Adam harbiden Geralt of Rivia oldu inanılmaz. Kitabın bitmesine hem şaşırdım hem üzüldüm. Bir kere tadı damağımda kaldı. Ben bu kardeşlik, bu brotherhood, bu hansa işini çok sevdim. Geralt’ın kendi kadar garip kişilerle ortak nokta bulunması çok sevdim. Ketum bir adamın yavaş yavaş kendini açmasını çok sevdim. Kendini açmanın getirdiği o sürtüşmenin komikliğini çok sevdim ve en çok da bu kitabın aşırı şekilde Geralt’ın üzerine olmasını sevdim.
Kitabın başladığı yerden bittiği yere kadar çok büyük adımlar atıldığını söyleyemeyiz ama bireysel anlamda, karakter anlamında çok derin ve kaliteli bir gelişim yaşandı Geralt açısından. Diğer karakterlerle kurulan bağların kitabıydı bu. Her ne kadar diğer karakterler açısından pek bir derinlik sağlanmasa da ilişkilerin ilerlemesiyle beraber değerli ve derinlikleri olabilecek karakterler olduğunu belirgin halde gösterdiler. Özellikle Regis’i görmek önce oyunları oynamış biri adına çok hoştu. Bence tek eksi kitabın biraz erken bitmesi. En azından Geralt önce Cahir sonra Milva ile konuşmalı ve küçük bir Ciri ya da Yenefer kısmıyla bitmeliydi kitap ama geri kalan şeyler o kadar tatlı ki çok da önemli değil bu saatten sonra.
85
08.09.2023
DELüZYONELo 
Yorum bırakın