by Milos Ferman, 1975, 2h13min

Deli değilim beeeeeeeen!

Which one of you nuts has got any guts?

Otoriteyi Sikeyim

Bu film hakkında denilecek pek bir şey kaldığını düşünmüyorum. Her ne kadar hakkında daha önce neler dendiğini bilmiyor da olsam bence bu filmle alakalı denilebilecek her şey denmiştir. Bence çok güçlü bir otorite karşıtı film ve bunu oldukça uç bir açıdan tutarak gösteriyor ama bu kadar uzaktan bile olsa hiç hata yapmıyor.

Well I don’t wanna break up the meeting or nothin’, but she’s somethin’ of a cunt, ain’t she Doc?

İçimden çıkıp şu şöyleydi bu böyleydi demek gelmiyor. Bir şeyine iyi bir şeyine kötü demek eğreti hissettiriyor. Filmi de buna benzer bir ruh hali içinde izledim zaten ama bir şey kesindi. Sürekli olarak kafamda dönen bir mantra. Filmin her anında karşıma çıkan şey. Otoriteyi sikeyim. Bir anarşist yakarışı gibi değil bize makul gördüğü şeyler için otoriteyi sikeyim. Neyse bu kadar yazacak bile bir done yoktu elimde bence. İşi uzatıp farklı yöne çekmeyeyim hiç. Vereceğim bir puan ve otoriteyi sikeyimden başka bir şey yok. 

p.s. he unutmadan insanın otoriteden kaçmaya çalışırken arkadaşları, alkol, kadın, eğlence ve gibi gibi şeylere kendini kaptırmasından dolayı başarılı olamadığı ve otorite tarafından yok edildiğini söyleyebilir miyiz? Söyleriz sanki. Kapatmadan da filmin aslında göz önünde olandan farklı bir karakteri büyütmek çabası ve kötülüğün bir hemşire boyutunu anlatışını bi düşün derim.

Mac… they said you escaped. I knew you wouldn’t leave without me. I was waiting for you. Now we can make it, Mac; I feel big as a damn mountain.

Yorum bırakın