Yükselemedim. Bir iki şiir hariç beni etkileyen bir şey yoktu. Uyumaya çok yakın olduğum anlar oldu. Şiir işi aslında hiç benlik değil. Ama bir yandan da tam benlik. Duality of man. Yazamadığım her şiire selam olsun. (Belki de yeniden okumak gerek. Aradan 3 sene geçmiş. Belki biraz daha olgunlaşmışımdır şiir okumak için. Ama şiirleri okumak için olgunlaşmak mı gerek, çocuklaşmak mı? Şiirleri yaşayabilmek için duygusallaşmak mı gerek, duygusuzlaşmak mı?)