by Marcel Carme, 1945, 3h09min

Lö önfant dü pağadis

1945’de yapılmış olmasına duyduğum hayranlıktan başka ne diyebilirim pek emin değilim. Aynı Metropolis gibi asla eskimeyecek bir film. Oyunculuklar mükemmeli karakterler mükemmel, hikaye eskimez, tiyatrolar pandomimler karnavallar iç içe, duygular hep göz önünde ve gerçek, görsel kompozisyon sahneler dekorlar uyumlu… Ama Metropolis kadar etkileyici değil.

Metropolisle karşılaştırmak belki yanlış ama eski film kategorisindeler diye böyle bir yakınlık kuruyorum. İyi bir film. İyi olmaya devam edecek bir film ama sanki bir şeyler eksik gibi. Her şeyi on üzerinden 7-8’lik yapıyor ama 9-10’luk hiçbir şey sunamıyor. Sağlam bir film, ölümsüz bir film ama yeteri kadar vurucu, etkileyici ya da eritici bir film değil. Başta da dediğim gibi en vurucu yanı yapıldığı yıl ve o zamandan bu zamana geçen vakitte eskimemesi. Geri kalan her şeyi oldukça iyi ama hayran bırakıcı değil. Çok iyiden fazlasını attığı bir adım adım yok.

Ben bir tiyatro sever, Shakespeare gibi klasik yazarları sever ya da o seviyede kültürel elit biri değilim (bunlar elit şeyler diye değil bunları sevenlerin elitliği). Bunlara karşı görüşlerim oldukça nötr. Belki o elitlikteki bir bilgi, bir kitap, bir film ya da bir deneyim bu filmi küşü için özelleştirebiliyordur. Ama benim kadarlık bir adama “ne güzel eskimiş” demekten öte bir şey yazdıramıyor. Sanki çok negatif bir izlence gibi oldu yazı ama aslında tek demek istediğim daha fazlası olamadığı için yaşadığım hayal kırıklığı.