Çok uzun sürdü, hiç sarmadı ve daha kötüsü hiç sarmalamadı. Okurken kafam hep başka yerlerdeydi, bir türlü tam alımlayamadım. Sanırım şiir okumaktan da pek anlamıyorum. Eğer şiir okumayı anlıyorsam Walt Whitman’ın popüleritesini anlamıyorum. Sürekli tekrar, anlamsız dönüşler, yetersiz akışlar derken ben Whitman’la pek anlaşamadım. Kitabın beni etkileyen tek kısmı Whitman’ın ne kadar entelektüel olduğunu görmek oldu. Sürekli bir global söylem çabası, şehirler, isimler… tamam en global ve amerika adam sensin. He bir de doğa adam. Böyle deyince üstadı küçümsüyorum gibi oldu ama ben o üstat nüvesini bulamadım. Yoksa gerçekten üstattır, gerçekten iyi bir şairdir ama ben anlamadım. Biraz kadı bana laf anlatıyor ben sikimi sallıyorum gibi oldu.