Silahımın üstünde temizlenen sinek
taşta gördüğüm iki göz
soğuk bir kuzey esintisi
bulutsuz gökyüzünde uçak sesleri…

Yerin iki metre altındayım
ölmeden mezarda olmanın farkındayım
yalnızlığı bilirdim ama
özlemin soğuğunda ilk defa donmaktayım.

Bu kamuflaj üstüme olmadı benim
bu güneş ısıtmıyor beni
bu çöl yakamadı beni
bu dikenli teller derime işlemedi
bu askerlik bir türlü bitmedi.

101 gün, 3 ay, yarım sene
dile kolay geliyor
dışardan az geliyor
bakınca kısa gözüküyor
ama geçen her zamanla beraber
daha çok eksiliyor insan
daha büyük gözüküyor zaman.