by F.W. Murnau, 1926, 1h47min

Açtım baktım Metropolis bundan bir yıl sonra. Görüntü, ses, oyunculuk, set falan olarak ondan geride olmayı anlarım da anlatıda bu kadar geri kalmak sadece bir yılda… Hastalık vardı ne oldu belli değil. Parma’lı kadın vardı ne oldu belli değil. Anlaşmanın sınırı ney eksisi artısı ney kim bundan ne kazanıyor belli değil. Gretschen’den neden bu kadar zaman ayrı kalındı ama ilk çağırmada yanına gidildi belli değil. Ve en sonda sevgi bizi kurtaracak işi ile tüm bu belirsizliklere tüy dikimi.

Ez cümle bence olmamış bu film. Evet 26 yapımı filme olmamış demek baya saçma biliyorum ama olmamış demeden de yapamıyorum. Setler çok kötü mesela, bu bile çok giriş seviye bir problem gibi geliyor bana çünkü olay maddi yeterlilikle alakalı değil.Niye bu kadar tekrar eden ve ruhsuz setler kullanılmış anlamadım. Aslında büyüklük küçüklük oyunlarını çok iyi yapıyor ama iş ne zaman dar alanlara ya da geniş anlatılara geliyor orda mallaşıyor. Şehirler, odalar, bahçeler falan çok… eğreti.

Tabi genel sorun anlatı orası kesin. Bu kopukluk hissi ve bir duygu aktarmaya çalışmasına karşı çok duygusuz kalışı ya da duyugusunu aktaramayışı çok belli oluyor. Sevgiden bahsediliyor ama buradaki şey sevgi bile değil aslında. Buradaki olsa olsa obsesyon olur ya da zevk. Bizi sevgi kurtaracak gibi bir metin ve dini bir metin çok anlamlı olmuyor.Ne kadar şeytan işi bir şeyler anlatsa da kötü adam harbiden şeytan mı o da pek belli değil. Bir de işe komedi ekleme çabası var ki hiç anlatmaya değmez.