Askerliğimin resmen bittiği günden merhaba. Aslında biteli bir 10-15 gün oldu ama o günler izin sayıldığından bitti demek istemedim. Bu 10-15 gündür ne yaptığım hakkında en ufak fikrim yok. Askerdeyken “çıkınca önce bunu yapcam şunu yapcam” dediğim hiçbir şeyi yapmadım. Asker öncesi halimden bir farkım yok gibi geliyor. İlk bir kaç gün özgüvenim baya iyiydi ama şimdi yine o ezik adama döndüm.

Pek bir şey yapasım gelmiyor. Bu süreç içerisinde bir tek yazdıklarımı temize geçerken biraz normal hissettim o kadar. Geri kalan kısımda neredeyse hiçbir his yok. Kendimi boş hissediyorum. Belki biraz “bir şeyler yapmalı” stresi var içimde ama etkisini sağlam hissettiğim bir umursamazlık da var. Kaç gündür bir şeyleri düzene sokayım diyorum mesela ama içimdeki umursamazlık engel oluyor resmen.

Kim sikler? Kafamda dönüp duran mantra bu. Ama buna rağmen bir şeyleri istemsizce düzene sokuyorum sanırım. Düzen dediysem çok bir şey de beklememek gerek tabi. Şurda burda düze çektiğim birkaç yazı biraz kitap bir film o ve bu. Ama bu satırları yazıyorum geldi geleli ilk defa. Umarım umursamamaya devam ederim bir şekilde. Biraz daha zamana ihtiyacım var. Bir taraftan da askerliği ne kadar çabuk unuttuğuma ben bile şaşıyorum. Askerlik bana ne kattı bilmiyorum, sadece hala hayattayım onu biliyorum.

(Bazen dalıp dalıp gazinonun arkasındaki yangın yerinde oturduğumu görüyorum. Güneş yeni doğuyor bazen, bazen en tepede bazen batıyor. Çoğunlukla yalnızım kimi zaman bir iki silüet eşlik ediyor bana. Bir atmaca başka bir kuşu yiyor bazen. Bazen 10-15 kişi ip gibi dizilmiş mıntıka yapıyor. Bizim küçük ayılar kumun üstünde uyuyor. Unutulmuş bir kola tenekesine karıncalar hücum ediyor. Uzakta ilerde iki nöbetçi sohbet ediyor güneş arkalarında gölgelerini 3 metre 4 metre yapıyor. Bulutlar bazen dağınık, toz bulutu gibi boğucu tepemde. Bazen de pamuk gibi mavi gökyüzünde insanı ferahlatıyor. Çardaktaki kalabalıktan sesler geliyor. Gazinoda yine bir müzik kanalı açılmış herkes merakla güzel bir klip gelsin diye bekliyor.Toz gözlerime doluyor. Sigara dumanları sanki havayı karartıyor. Ve hava karardıkça yangının etrafı boşalıyor. Karanlık yerlerde gezmek oturmak telefonla konuşmak yasak. Bu da 10 Mayıs 2026’dan hala içimde dolananlar.)