Ben Jon Snow’um. Ben bir piçim. Teknik olarak değil ama toplum adına ben bir piçim. Bir zamanlar akıllı diye dışlanan çocuk, düzensizliklerin haksızlıkların duygusuzlukların farkında bir genç, şartlara oturmayan ve bir şekilde diğerlerinden farklı olan adam. Güçsüz, yalnız, öfkeli, korkak ama aynı zamanda sakin akıllı, anlayışlı ve cesur. Büyük hayallerle değil varolmanın büyüklüğüyle meşgul bir aylak. Başlarda zorbaların zorbası sonralardan zorbalananların arkadaşı.

Arkadaş diyebildiğim tek tük insana bakıyorum da hepsi öyle ya da böyle misfit insanlar. Belki onlar kendilerini öyle görmüyorlardır ama ben dışarıdan bir göz olarak onlarda kendime yakın bir piçlik görüyorum ister istemez. Kusura bakmasınlar. Naci mesela aşırı akıllı ve komik biri ama kilolu diye misfit biraz. O misfitlik onu daha çocukkenden hep daha akıllı hep daha komik ve daha keskin olmaya zorlamış aynı Tyrion gibi. Bir insanın fiziki durumu onun değerini azaltmaz ancak toplum bazı değersiz değerlerde çok derin anlamlar görür.

Uğur mesela korkak olandı. O da biraz kilolu olmaktan, biraz korkaklıktan, biraz sakarlıktan biraz misfitti aynı Samwell gibi. Ama şimdi korkularının üstüne giden tanıdığım çoğu kişiden daha cesur bir adam aynı Samwell gibi. Çünkü çaba onun misfitliğine yazılmış bir başarı kehanetinden başka bir şey değil.

Lise dörtlümüz mesela ayrı ayrı oldukça normal insanlar (ben hariç) ama grup haline gelince (belki benden sebep) misfitiz. Sınıfımız ve hocalarımız için hep öyle gözüktük hep adı geçirilen farklılardık. Pencere yanıydık, kalorifer bekçileriydik, şişe vuranlar, bolca uyuyanlar, aylin aslımlar ve can-canlardık. Ne olduk? Hepimiz bir yana gittik. Uzaklaştıkça normalleştik, ben hariç.

Ben Jon Snow’um. Daha doğrusu Jon Snow olmak zorundayım. Arkadaşlarım Samwell’ler, Tyrion’lar, Ghost’lar, Tollet’ler iken bana Jon Snow olmaktan başka rol kalmıyor. Ama ben kimim ki koca hanedan arkamdayken kendimi bir hiç olmak için duvar’a gönderen birine dönüşeyim. Ben kimim ki akıl, gücüm ve yeteneğimle değil insanlığımla ve arkadaşlığımla saygı gören birine dönüşeyim. Ben kimim ki yaşlı kurtların yönetmeye dair bir şeyler görüp mentorluk ettiği birine dönüşeyim. Ben kimim ki bir Snow olarak giden, son Stark olarak ölen ve bir Targaryen olarak geri gelen birine dönüşeyim.

Ben Jon Snow’um. Ama kopuk, soğuk, korkak, tembel, işe yaramaz, içine kapanık, ağırbaşlı, öfkeli, fazla rahat, fazla stressli, çok düşünen ama az yapan bir Jon Snow’um. Belki Snow’un da hayatından bunların hepsi olduğu dönemler vardır ama beni Jon Snow’dan eksik yapan şeyler: will to listen, will to learn, will to grow. Velhasılıkelam insanın istençi olmayınca Jon Snow değil boş bir kap oluyor.